CLIL-method

clil_word

Skrót CLIL oznacza z języka angielskiego Content and Language Integrated Learning. Jest to metoda nauczania języków obcych opracowana w roku 1994 przez  Davida Marsha, polegająca na zintegrowanym kształceniu przedmiotowo-językowym opartym na jednoczesnym przekazywaniu treści z dziedziny nauczanych przedmiotów i elementów języka obcego, a więc w skrócie jest to jednoczesne nauczanie języka obcego i jakiegoś innego przedmiotu, np. biologii. Metoda CLIL jest rekomendowana przez Komisję Europejską na rzecz promowania nauki języków obcych i różnorodności językowej.

Nauczany przedmiot może nie mieć nic wspólnego z językiem wykładowym, i tak na przykład lekcje historii odbywające się w Hiszpanii mogą być prowadzone w języku angielskim. Nauczanie metodą CLIL okazało się efektywne w różnych sektorach edukacji, poczynając od szkół podstawowych, a skończywszy na nauczaniu dorosłych i szkolnictwie wyższym. Metoda ta jest od lat z powodzeniem stosowana w wielu ośrodkach.

Nauczyciele stosujący metodę CLIL są przede wszystkim specjalistami w dziedzinie, z której przekazują wiedzę, a dopiero potem nauczycielami języka obcego. Zazwyczaj biegle posługują się docelowym językiem obcym, są dwujęzyczni bądź też są rodzimymi użytkownikami języka. W wielu placówkach nauczyciele języków często współpracują z innymi działami i prowadzą zajęcia z różnych przedmiotów w ramach CLIL. Głównym założeniem tej metody jest zdobywanie nowej wiedzy i jednoczesne obcowanie z językiem obcym, uczenie się i używanie go. Przy wyborze podejścia metodycznego należy kierować się specyfiką nauczanego przedmiotu i pod tym kątem przygotowywać odpowiednie ćwiczenia.